กะเทาะ 4 จุดอ่อนคำแถลงพรรคเศรษฐกิจ ต่อกรณี “ระบอบอากง”

• จุดอ่อนที่ 2 ทฤษฎี “ผู้ว่าฯ เงา” พิสูจน์ยากมาก

คำว่า “ระบอบอากง” อาจมีพลังทางวาทกรรมการเมือง แต่ยิ่งข้อกล่าวหาใหญ่เท่าไร ภาระการพิสูจน์ก็ยิ่งสูงเท่านั้น หากกล่าวว่ามีคนสั่งการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการจริง ต้องแสดงให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่าง “ผู้สั่ง – ผู้รับคำสั่ง – ผลประโยชน์ที่ได้รับ” ซึ่งเป็นส่วนที่ยังไม่ปรากฏต่อสาธารณะอย่างชัดเจนเลยในขณะนี้

• จุดอ่อนที่ 3 จังหวะเวลาทางการเมือง

คำแถลงเกิดขึ้นในช่วงที่การเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.2569 กำลังเข้าสู่บรรยากาศหาเสียงอย่างเข้มข้น ทำให้ผู้ฟังจำนวนหนึ่งอาจมองว่าเป็นการเปิดโปงเพื่อปราบทุจริตหรือเป็นกลยุทธ์โจมตีคู่แข่งทางการเมืองกันแน่ ? ยิ่งเมื่อข้อกล่าวหาพุ่งไปยังฝ่ายที่มีคะแนนนิยมสูง ภาพลักษณ์ของ “เกมการเมือง” จึงหลีกเลี่ยงได้ยากในสายตาของสังคม

• จุดอ่อนที่ 4 ฝ่ายถูกกล่าวหาปฏิเสธทันที

ทั้งอดีตผู้ว่าฯ กทม.คนล่าสุด และบุคคลที่ถูกพาดพิงบางส่วนออกมาปฏิเสธข้อกล่าวหาในทันที โดยระบุว่าไม่มีข้อเท็จจริงที่เป็นรูปธรรมรองรับ และให้เข้าสู่กระบวนการตรวจสอบตามกฎหมาย ขณะที่มีข้าราชการระดับผู้อำนวยการเขตบางรายซึ่งถูกอ้างถึงก็ออกมาโต้แย้งเช่นกัน และชี้ให้เห็นจุดอ่อนของการกล่าวหาเกี่ยวกับประเด็น “ระบอบอากง” นี้

สรุปความน่าเชื่อถือ ณ วันนี้ ยังอยู่ในระดับต่ำ…

ถ้ามองแบบนักสังเกตการณ์การเมืองการเลือกตั้ง เห็นว่า ความน่าเชื่อถือเรื่องนี้ในระดับ “พิสูจน์แล้วว่าเป็นจริง” = ยังต่ำมาก หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง คือ ผู้เปิดประเด็น “ระบอบอากง” อาจสร้างความฮือฮาในการสร้างข้อสงสัยทางการเมือง แต่ยังไม่ถึงขั้นสร้างข้อพิสูจน์ทางกฎหมายและข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ที่สังคมให้การยอมรับบนพื้นฐานของน้ำหนักหลักฐานความเป็นจริง

ดังนั้น ณ วันนี้ คำแถลง “ระบอบอากง” อาจมีน้ำหนักพอที่จะทำให้เกิดการติดตามประเด็น แต่ยังมีน้ำหนักไม่พอที่จะสรุปว่าข้อกล่าวหาทั้งหมดเป็นจริง จนกว่าจะมีหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ตรวจสอบได้โดยอิสระ เช่น เอกสารราชการ เส้นทางการเงิน พยานบุคคล หรือการไต่สวนของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น

กล่าวโดยสรุป ข้อกล่าวหาที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาการเลือกตั้งที่เข้มข้นนี้ จึงถูกมองไปในลักษณะของการดิสเครดิตทางการเมืองมากกว่าความตั้งใจจะแก้ไขปัญหาตามที่กล่าวอ้าง