ในยามปกติที่ชีวิตดำเนินไปอย่างเรียบร้อยและเป็นปกติสุข เราอาจมองเห็น “โรงกลั่นน้ำมัน” เป็นเพียงกลุ่มหอกลั่นสูงลิบ ท่อเหล็กซับซ้อน และเปลวไฟที่พวยพุ่งอยู่ไกลออกไปตามแถบชายฝั่งทะเล ซึ่งดูเป็นเรื่องเชิงอุตสาหกรรมที่ไกลตัว แต่ในมิติทางการเงิน ความมั่นคง และยุทธศาสตร์ชาติแล้ว โรงกลั่นน้ำมันกลับทำหน้าที่ไม่ต่างอะไรกับ “ด่านทหารชายแดน” ที่คอยตรึงกำลังรับศึกและปกป้องทุกคนในประเทศให้รอดพ้นจากภัยคุกคามภายนอกอย่างเงียบๆ หากลองจินตนาการว่าประเทศของเราเปรียบเหมือนบ้านหลังใหญ่ที่ต้องใช้อาหารและเชื้อเพลิงในการขับเคลื่อนอยู่ตลอดเวลา “น้ำมันดิบ” ที่สูบขึ้นมาจากใต้ดินหรือนำเข้ามาจากต่างประเทศนั้นก็เปรียบเหมือน “อาหารที่ยังดิบอยู่ ยังไม่ได้ผ่านการปรุงให้สุก” เราไม่สามารถเอาน้ำมันดิบมาเติมใส่รถยนต์ รถขนส่งสินค้า…